Workshop gehouden op 18-6-2010 rond het thema "De ideale manager in 2015"

Vindt de ideale manager een goede balans of
vindt de goede manager balans in duurzame idealen …

Hoe werkt dat in een context met diverse interne en externe beïnvloedings-
factoren. Hoe ga je om met het dualisme van enerzijds de ‘de resultante
van de organisatie’ en anderzijds de ‘visie van de organisatie om een
duurzame bijdrage te leveren aan…’? Het lijkt op een cockpit, met een
dashboard waar slechts twee knoppen beschikbaar zijn. Voor elke kpi 
een knop: wanneer je aan de ene knop draait, dan heeft dat direct een
tegengesteld effect op de stand van de andere knop. 

In tijden met een hoogconjunctuur was dat niet zo ‘spannend’. Als de
resultante van de organisatie heel goed was (lees: behaalde targets
waren boven verwachting, goede winsten, groter marktaandeel,
gevulde orderportefeuille etc.) dan werd vaak vanuit een soort luxe
situatie ook wel iets gedaan met het leveren van een duurzame
bijdrage aan… Maar wat heeft een dergelijke handelswijze te maken met
het vinden van een goede balans en/of het lef hebben om tegendraadse
keuzen te maken die op lange termijn doelmatig en doeltreffend zijn?

Kijken in dikke mist...
Hoe werkt dat dan in tijden waarin veranderingen elkaar in hoog tempo
opvolgen? Als politici zich laten leiden door populisme en de waan van
de dag. Als doelstellingen nog slechts voor de korte termijn worden
gedefinieerd (lees: de eindejaarsbonus, het beoordelingsgesprek etc.)?
Managers en bestuurders komen vaak in een spagaat met datgene wat
op lange termijn doeltreffend en hetgeen op de korte termijn doelmatig is.
Voelen zich daardoor genoodzaakt reactief te sturen, omdat hun beoordeling
is gebaseerd op actuele gebeurtenissen en korte termijn effecten.
Bovendien verandert de context waarin men acteert voortdurend en in hoog
tempo. Lastig om dan toch ver vooruit te willen kijken om zicht te krijgen
op duurzame ontwikkelingen. Het komt over als het kijken in een ‘dikke mist’!

Als slecht zicht en dikke mist een gegeven en wachten op helder weer en
goed zicht geen optie is! Waar moet de ideale manager in 2015 dan zijn blik
op richten. Waar kijkt hij dan naar?

Vanuit een ander perspectief
Nog steeds wordt heel vaak de waarde van een onderneming aangeduid
met een euroteken. Om dit te onderbouwen zijn diverse ratio’s bedacht,
waarmee de doelmatigheid en doeltreffendheid van organisaties getoetst en
onderlinge vergeleken worden. Het zegt veel, zo niet alles, over de huidige
opvatting van het begrip waarde en de definitie daarover. Maar wat nu als
deze definitie niet meer toereikend is. Als in 2015 beseft wordt dat er veel
meer zaken zijn die de waarde bepalen van een organisatie. Accountants en
management gedachten wisselen over wat de waarde is die wordt
toegerekend aan (bedrijfs)ethiek. Het hanteren van normen en waarden.
Wat is de waardering van organisaties die fatsoenlijk omgaan met mensen
en partijen waarmee zaken wordt gedaan. Op welke wijze wordt
verantwoording afgelegd over de ecologische voetafdruk?

Aan de hand van een traditionele businesscase zullen op dit soort vragen
niet snel antwoorden gevonden worden.

Als al deze aspecten mee gaan tellen bij het bepalen van de waarde
van een organisatie en als ook de beoordelingscriteria hierboven daarin 
worden meegewogen, dan zou het eerder genoemde dualisme tussen
‘de resultante van de organisatie’ en de ‘visie van de organisatie om
een duurzame bijdrage te leveren aan…' weleens in een ander perspectief
komen te staan. Sterker nog: in plaats van een tegengestelde reactie
zouden ze elkaar juist kunnen stimuleren! In het voorbeeld van de cockpit,
waar kpi’s worden bijgesteld met twee knoppen, zou een kleine verandering
van de ene knop, het effect op de stand van de ander sterk kunnen vergroten.

De ideale manager in 2015 zal daarom een meer brede kijk moeten hebben
en alert moeten zijn op veel meer zaken dan hij/zij tot nu toe gewend is.